เหมือนอาทิตย์ดับลาลับฟ้า สิ้นแสงสุริยาได้อาศัย ปวงประชาโศกาอาลัย จากนี้ไม่มีแล้วพระแก้วฟ้า แม้นเสด็จสู่สวรรคาลัย ยังสถิตในใจไทยทั่วหล้า วันนี้วันไหนทุกเวลา ศรัทธาคงมั่นไม่สั่นคลอน ยากจะเอ่ยคำใดไปกว่านี้ พระคุณมีเกินสลักคำอักษร เจ็ดสิบปีปกปักราษฎร เป็นหลักสอนยึดมั่นในกรรมดี น้ำตาไหลรินหลั่งลงพรั่งพรู ใจหดหู่เกินหยัดอยู่กับที่ แม้วันนี้ไม่มีแล้วองค์ภูมี แต่ยังอยู่ในใจนี้นิจนิรันดร์ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ